Dzieje Szkoły Podstawowej Nr 12 sięgają września 1935r. Wówczas to dokonano uroczystego poświęcenia pierwszej szkoły na Witominie. Mieściła się ona przy ulicy Uczniowskiej, miała 5 sal lekcyjnych, uczyło się w niej aż 289 uczniów, zaś grono pedagogiczne liczyło tylko 5 osób, a kierował nim dyrektor Roman Baranowski.

Z roku na rok przybywało uczniów i nauczycieli i, mimo iż warunki nauki pogarszały się (lekcje odbywały się na 3 zmiany), to jednak „dwunastka” tętniła życiem. Różnorodne zajęcia pozalekcyjne organizowane przez nauczycieli przyciągały nie tylko uczniów, ale i dorosłych mieszkańców Witomina.
Niestety wybuch II wojny światowej przerywa aktywną działalność szkoły. Po wyzwoleniu Gdyni szkoła wznawia działalność już 23 kwietnia 1945 roku, a jej dyrektorem zostaje pan Stanisław Krzyżanowski.
Koniec lat 40-tych to okres intensywnej pracy nad odbudową budynku oraz organizacją życia szkolnego. Ogromne zasługi na tym polu mieli mieszkańcy Witomina. W roku 1950 patronat nad szkołą objęło Gdyńskie Przedsiębiorstwo Budowlane – jego pracownicy ofiarnie pomagali w rozbudowie szkoły, min. co miesiąc oddawali pewien procent swoich dochodów na pomoce naukowe lub doraźną pomoc dla potrzebujących dzieci. Tak to dzięki zaangażowaniu ludzi różnych profesji „dwunastka” zaczęła odgrywać coraz większą rolę w życiu mieszkańców Witomina. W latach 50-dziesiątych całkowicie zradiofonizowano szkołę, posadzono sad z ponad 300 drzewami owocowymi, a wokół szkoły żywopłot i krzewy morwy.
Od 1956 roku funkcję kierownika pełni pan Kazimierz Cybulski. W tym czasie dalej rozwijała się praca pozalekcyjna, działał chór i orkiestra szkolna. Przybywało uczniów, mała szkółka na ulicy Uczniowskiej okazała się za ciasna dla rozrastającego się osiedla, zaistniała konieczność budowy nowej szkoły – Witomino doczekało się jej w 1964 roku. Szkoła miała 15 sal lekcyjnych, salę gimnastyczną, świetlicę, gabinet lekarski i dentystyczny. Niestety, już po dwóch latach szkoła okazała się za ciasna – 1 września 1966 roku naukę rozpoczęło 1600 uczniów! Sytuacja uległa poprawie w 1968 roku, kiedy to oddano do użytku drugą szkołę na Witominie – SP 35.
W roku 1967 powstał szczep harcerski, którego komendantem został p. Edward Biliński – nauczyciel naszej szkoły.
Pod koniec lat 60-tych rozpoczęto przygotowania do realizacji programu Szkoły Środowiskowej, którego główną ideą było poszerzenie działalności na rzecz środowiska oraz rozszerzenie pracy wychowawczo-opiekuńczej.
W latach 70-tych, dzięki ogromnemu zaangażowaniu rodziców, uczniów, nauczycieli i żołnierzy z miejscowej jednostki, powstał wybieg szkolny i boisko.
W 1972roku odszedł na emeryturę wieloletni dyrektor szkoły p.Kazimierz Cubulski, jego miejsce zajęła dotychczasowa wicedyrektor – p. Maria Gawrysiak.
W 1973 roku w ramach programu Szkoły Środowiskowej utworzono w naszej „dwunastce” filię Młodzieżowego Domu Kultury, którą w rok później przekształcono w Ognisko Pracy Pozaszkolnej skupiające w swoich ramach 12 różnych pracowni, do których uczęszczało 400 dzieci. Zaś 26 października 1976 roku szkole i szczepowi harcerskiemu nadano sztandary.
Lata 80-te przyniosły dalszy rozwój osiedla, co niestety spowodowało pogorszenie się warunków pracy i nauki. Zajęcia lekcyjne trwały w godzinach od 710 do 1810, a pozalekcyjne kończyły się o 2030. Klasy młodsze korzystały z pomieszczeń SP 9. Sytuacja poprawiła się dopiero w latach 1986-87, kiedy to oddano do użytku dwa segmenty - jeden dla „maluchów”, w drugim zaś mieści się biblioteka z czytelnią, stołówka i gabinety lekarskie.
W 1985 roku przy Klubie Marynarki Wojennej w Gdyni powstał dziecięcy zespół estradowy „Muszelki”. Zespół ten tworzyli uczniowie klasy IIIa, a jego opiekunkami były panie Irena Olszewska i Alicja Drobnik.
Rok szkolny 1985/86 to rok obchodów 50-lecia szkoły. W tym też roku na emeryturę odeszła dyrektor szkoły p.Maria Gawrysiak, a funkcję po niej objęła p. Iwona Murawska-Bronk.
W czerwcu 1988 roku szkoła została uhonorowana medalem „Gdynia za zasługi” nadanym przez Prezydium Miejskiej Rady Narodowej. Rok później nawiązano współpracę ze szkołami z zaprzyjaźnionego z Gdynią duńskiego miasta Aolborg. Współpraca zaowocowała wyjazdami naszych uczniów do Dani i pobytem tamtejszych uczniów u nas.
Lata 90-te to lata komputerów – powołano Fundację Komputerową, której celem było zgromadzenie funduszy na urządzenie pracowni. Odbywały się kiermasze handlowe, sprzedaż cegiełek, aukcje prac uczniów – no i dopięliśmy swego – uroczyste otwarcie pracowni komputerowej odbyło się 2 września 1991 roku.
W tym też roku na emeryturę odeszła dyrektor szkoły p.Iwona Murowska-Bronk, a nowym dyrektorem została dotychczasowa wicedyrektor p. Barbara Stencel.
60-lecie szkoły obchodziliśmy w roku 1994/95. Uczniowie i nauczyciele długo przygotowywali się do tej uroczystości, m.in. odbyły się konkursy „Czy znasz swoją szkołę?”, na wiersz i piosenkę o dwunastce, na legendę o powstaniu szkoły, itd.
Lata dziewięćdziesiąte to okres, kiedy szkoła tętniła życiem, działało w szkole wiele kół zainteresowań, wydawane były cztery tytuły gazetek: „Nasz Głos” (SU), „Nasz Głosik” (klasy IV), „E-kol” (koło biologiczno-ekologiczne), „Jajo” (satyra).
Po reformie systemu edukacji utworzono w murach naszej „12” Zespół Szkół Nr 7, obejmujący Gimnazjum Nr 8 i Szkołę Podstawową Nr 12.

Od roku 2003 funkcję dyrektora szkoły pełni p. Elżbieta Zgoła. Do szkoły uczęszcza 878 uczniów (330 gimnazjum, 548 szkoła podstawowa), pracuje tu 80 nauczycieli i 28 pracowników administracji i obsługi. W szkole działają dwie pracownie komputerowe, świetlica, mamy również świetnie wyposażoną bibliotekę. Szkoła tętni życiem od rana do wieczora, działają liczne koła zainteresowań, odbywają się zajęcia w ramach Otwartej Szkoły, m.in. działają dwa koła teatralne, koło scenograficzne, komputerowe, zajęcia sportowe. Każdy z naszych uczniów może rozwijać swoje zainteresowania.
  

 

Opracowała
mgr inż. Małgorzata Brochocka